2Souls

We hebben de ontmoetingen met onze honden beschreven. Hun levensverhalen en afkomst, voor zover we weten, voor ze bij ons zijn gekomen.

Nieuwkomer Badu

Op 27 april is Badu aangekomen uit Malaga. We hebben eerst alle Nederlandse asiels af gezocht, maar we bleven uit komen op extreme probleem honden. Aangezien ik een druk bestaan heb en de honden veel mee gaan op locatie om les te geven aan mensen, was dat geen goed idee.
Bij toeval (jaja dacht het echt) kwam ik op de site van Ace terecht en heb in een aantal dagen alle 461 hondjes die daar zaten op gevangen uit een dogingstation bekeken. 15 Bleven er over. Moeilijke keuze maar heb zeer kritisch gekeken welk hondje hier zijn draai zou kunnen vinden in onze gezinssituatie en vooral wat wilde Bas.

Frank heeft deze 15 hondjes ook bekeken en zonder dat hij wist dat Badu 2 plusjes had achter zijn naam van mij, koos Frank hem ook als nieuw gezinslid. Dat was stap 2, nu in een telepathisch gesprek Bas en Badu aan elkaar voorstellen om te kijken hoe ze op elkaar reageerden. Het ging al snel over in spelen dus dat was goed. Nu nog de vraag: Wilde Badu wel naar Nederland komen en bij ons komen wonen ??? Het heeft even geduurd voor ik daar een echt goed gevoel van hem kreeg, maar eindelijk was het zover en hebben we hem gereserveerd. Huisbezoek gehad van de stichting, en de datum dat hij gehaald kon worden van het vliegveld. En toen kwam de vulkaan op IJsland die letterlijk roet(as) in het eten gooide: 3 keer is de vlucht uitgesteld. Maar toen was het zover: na 2 weken  en 3 uur wachten op Zaventem(België ) kwam hij uit de Bench, een klein zwart wezentje dat vrij en open de wereld verkende met mij aan de riem er achter aan.

Eindelijk zaten we in de auto, Badu veilig in de bench. Op de rijksweg deurtje open gedaan zo kon hij wat bewegen en even later lag hij op schoot, onwennig en moe. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel om samen met hem afscheid te nemen van zijn oude leven en vriendjes in Malaga . Ik ging in gedachte met hem naar het asiel en het was of ik daar ineens stond samen met hem. Zo zijn we vrijwilligers gaan bedanken voor hun inzet en liefde voor alle honden. Opeens werd ik mee getrokken door Badu en kwamen we in een hok met andere honden, ik kreeg het gevoel dat hij daar de laatste maanden mee samen geleefd had na een groot afscheid wat hij heel moeilijk vond.  vroeg ik of hij mee terug ging (hij lag nog op schoot, heel stijf) plots ontspande hij heel langzaam aan stukje voor stukje en ging de druk van zijn pootjes af die in mijn handen lagen. We zijn samen terug gekomen/wakker geworden en hij zakte echt in mijn schoot in een diepe slaap (dit was een ervaring om nooit meer te vergeten)

In de dagen dat hij bij ons was ging alles in sneltreinvaart, het was echt of hij zo snel mogelijk wilde weten hoe het er aan toeging met Bas en Spetter en om te gaan genieten van zijn  leven. De eerste dag aan de riem was lastig, toch wel dominant naar andere honden ( kreeg op 1 dag ruzie met drie mensen om de honden en dacht wat gebeurt hier, Spaanse energie in huis en herrie in de tent, hahah dit gaan we nog tot op de bodem uitzoeken). Frank heeft hem de 2e dag los gedaan en toen voelde hij zich echt vrij en werd tegen andere honden gewoon onderzoekend.

Zijn naam was Soety, maar hij vertelde aan Gerrie Huijts terwijl hij nog in Spanje was, dat hij een nieuwe naam wilde bij een nieuw leven.
Zo zijn we op Badu uit gekomen, wat Afrikaans is voor trots en nou dat is hij echt. En wij op hem en Bas die hem uitdaagt en op zijn plek zet als hij te ver gaat (in Bas zijn ogen dan hahaha).

Maxx

Op vrijdag ochtend 21 mei opende ik de site van Ace en daar zat Maxx. Ik wist dat er nog een hondje bij ons zou komen wonen, Badu was kleiner dan we dachten dus plek genoeg. Een klein prachtig blond ruwharig kopie, al in Nederland bij een gast gezin. Nou ik was op slag verliefd. Toen Frank thuis kwam heeft hij 30 seconden gelachen en toen was het geregeld. Maxx mocht bij ons komen wonen. Alles diezelfde avond nog met Rineke (vrijwilliger bij Ace) geregeld en zaterdag op gaan halen in Eext.

Bas en Badu mee natuurlijk. We zijn een uur bij het gasgezin geweest en ze hebben flink gespeeld. Maxx was en pittige jongen voor 5 maanden. Hij wist wat hij wilde en zo gebeurde het ook hahhah. Badu was in de gloria met zijn nieuwe vriend. Bas vindt het heerlijk nu met 2 oplettende vrienden, hij heeft een makkie nu  thuis.

Bij Maxx is  het geen discussie maar daden en actie. Net wat ik nodig had na de eerste aanzet van Badu. Het is geweldig om te ervaren welke verantwoordelijkheid je hebt over je gedachten en daden als je dieren in huis krijgt of sowieso met mensen werkt, ook zij worden beïnvloed door jouw energie.

Deze 2 kanjers zijn samen met Bas een rijkdom in huis en zijn hun eigen weg aan het bewandelen. Ze vullen elkaar aan en leren ons te genieten van het moment ongeacht wat dat dan ook is.

Onder onze hoede sinds 22 april 2006
Bas    en        Buck r.i.p 20-03-2010
Zijn twee broertjes die binnengebracht zijn in het asiel
op 14-02-2006 om 13.01 uur.
Onze teckel Ygor is om 13.00 uur in onze armen ingeslapen.
Hij was de eerste van onze 4 honden ( Flappie, Dotje en Dana )
die binnen 2 maanden ons fysiek hebben verlaten deze kanjers zitten voor altijd in ons hart en hebben op een bijzondere manier plaats gemaakt voor bas en buck.

Kruising border collie x labrador die in het asiel van Rotterdam zaten. Ze zijn met nog 5 broers en zussen in beslag genomen van een bovenwoning door de dieren bescherming. Ze hadden een behoorlijk trauma opgelopen door alle gebeurtenissen in hun leven, zo zou Buck volgens de test rapporten van het asiel nooit een normale huishond kunnen worden (lazen wij later pas in zijn papieren). Hij was zo angstig dat als het hem teveel werd, hij flauw viel en apathisch wakker werd. En Bas was zo beschermend voor Buck dat hij redelijk dominant kon reageren en de aanval niet uit de weg ging. Nu nog in de tuin of in de auto kan bijna niemand binnen komen.

Ze worden nu nog steeds liever genegeerd door vreemden, dan voelen ze zich het veiligst. Beiden hebben inmiddels 2 Ven kuur gekregen om hun gedrag en welzijn te verbeteren, en dit heeft heel mooi resultaat opgeleverd. Ze zijn rustiger, zelfverzekerder en zijn nu echt normale huishonden. Voor andere mensen zijn ze niet altijd even makkelijk. Ze voelen haarfijn stemmingen en gevoelens van mensen, je kunt niet liegen tegen hen. Vooral op bang en boos gedrag reageren ze sterk. Wij zijn zeer dankbaar voor alle liefde en leerzame stukken die zij in ons leven hebben gebracht.

Ze worden nu nog steeds liever genegeerd door vreemden, dan voelen ze zich het veiligst. Beiden hebben inmiddels 2 Ven kuur gekregen om hun gedrag en welzijn te verbeteren, en dit heeft heel mooi resultaat opgeleverd. Ze zijn rustiger, zelfverzekerder en zijn nu echt normale huishonden. Voor andere mensen zijn ze niet altijd even makkelijk. Ze voelen haarfijn stemmingen en gevoelens van mensen, je kunt niet liegen tegen hen. Vooral op bang en boos gedrag reageren ze sterk. Wij zijn zeer dankbaar voor alle liefde en leerzame stukken die zij in ons leven hebben gebracht.

Spetter onder onze hoede (pleeghond) sinds 7 april 2004

Spetter

Dit is de hond van mijn ouders een kruising sharpij x duitse staande,r zat in het asiel van Den Haag, daar verbleef hij al een jaar. Niemand had interesse in hem, hij had best een lastige achtergrond, kon niet bij katten en vooral niet alleen zijn. Na vele overwegingen werd hij toch door Ed van Os, de voorzitter van het asiel,  gebracht bij Ted en Bea (mijn ouders). Die waren op slag verliefd op hem.

De eerste weken verliepen redelijk moeizaam. Eerste keer contact met een paard was heftig, hij hing bij Lola vast aan haar deken uit angst weliswaar maar toch schrik je. Maar na een paar ontmoetingen ging alles steeds een stapje beter. Ondertussen rent hij onder en tussen paarden door alsof hij hier geboren is. Luisteren is niet zijn sterkste kant en hij kon niet makkelijk los. Maar na een aantal maanden en vertrouwen blijven houden in hem, luistert hij bijna altijd haha. We moeten wel altijd afspraken met hem maken, doen we dat niet dan komt hij steevast later thuis dan wij.

3 Bijzondere verhalen
Wij zijn  twee keer gewaarschuwd door paarden als onze honden iets gevaarlijks uit haalde. De 1e keer werd  Aukje (een trainingspaard) heel onrustig tijdens een training in het bos vanuit het niets.(dachten wij) Susan en ik keken rond wat er kon zijn. In eerste instantie konden we niets ontdekken. Maar wat bleek, Spetter was een hele hoge wal op gelopen. (hier hadden wij nooit op gerekend zo immens hoog) Hij stond voor de vangrail aan de kant van de rijksweg te gluren. En Aukje bleef net zolang hinniken naar Spetter. Pas toen hij weer beneden was vond Aukje de rust weer terug. Susan en ik hadden overal  kippenvel, waren stil  en erg onder de indruk.

Op precies dezelfde  plek is het met Regalo (trainingspaard) nog een keer gebeurd. Regalo werd erg onrustig, Edith en ik keken omhoog waar Regalo naar toe keek en ja hoor daar stond Spetter weer boven aan de hoge wal. Ook Regalo bleef kijken en hinniken tot hij weer beneden was ook wij alle twee hadden kippen vel en waren een poosje stil .
Er loopt nu gelukkig een hoog hek naast dat ruiter pad zodat hij niet meer omhoog kan.

Dit soort verhalen zijn er van over de hele wereld. Paarden waarschuwen wel vaker wanneer er iets mis is.

Regalo heeft zo een actie  nog een keer gedaan maar dan 500 meter bij zijn thuis vandaan. Die keer was het de angst van Buck die hij voelde. Tijdens het trainen begon  hij plotseling  te bokken, hinniken en springen. Wij hadden geen idee waarom, keken rond maar zagen niets. 30 seconden later werd Edith gebeld door haar zoon dat Buck  bij hun thuis ontsnapt was uit de auto en in angst weg gerend was. Het heeft dik een uur geduurd totdat we Buck terug vonden in een sloot. Sindsdien luister ik nog beter naar paarden als zij onverwachts dingen blijven doen waarvan je de oorzaak niet bij het paard kan vinden. Je weet maar nooit wat het paard je wil vertellen.